Going to America
- 16 aug
- 4 minuten om te lezen
Vart We waren net twee maandjes aan het settelen in Christchurch, toen we er alweer even tussenuit knepen. Onze vrienden Vera en Bart (Vart), die we nog kennen uit onze tijd bij studentenwielervereniging Hellingproof in Wageningen, wonen namelijk voor een paar jaar in Davis (California). Toen ze initieel hun verhuisplannen deelden, hadden we meteen aangegeven graag eens langs te komen. Super leuk om hen in hun nieuwe leefomgeving op te zoeken, en een mooie kans om (het echte leven in) Amerika eens te ontdekken.
Zo vertrokken we eind maart met het vliegtuig voor een mooie reis van maar liefst vijf weken. Het was wel even spannend met de vele gecancelde vluchten in die periode, maar gelukkig gingen die van ons gewoon door. We moesten een binnenlandse overstap in Auckland maken, maar vanaf daar konden we rechtstreeks naar San Francisco vliegen. We hadden het geluk dat Vart ons kon ophalen vanaf het vliegveld, dat was wel lekker na een lange reis. En omdat San Francisco aan de meest dichtbijzijnde kant van Amerika ligt voor ons, hadden we vrijwel geen jetlag. Heerlijk!
In deze blog zal ik vooral schrijven over onze week bij Vart thuis. Na deze week hebben we met zijn vieren een mooie roadtrip door meerdere staten gemaakt, maar daar schrijf ik de volgende keer over.
Living the American Dream
Er valt zoveel te zien in Amerika als je er doorheen reist, maar we genoten er ook erg van om juist even een weekje "thuis" te zijn. Zo kregen we mee hoe Vart hier woont, werkt en leeft. Het was leuk om te zien hoe het gewone leven in Amerika is, en daarnaast was het interessant om te horen hoe zij deze hele emigratie ervaren - we zitten tenslotte in datzelfde schuitje.

Vart woont dus in Davis, wat een studentenstad is. Beetje te vergelijken met Wageningen: er is een agrarische universiteit en een groot deel van de mensen die er wonen hebben wel een link hiermee. Zo ook Vart. De hele reden dat ze hiernaartoe zijn verhuisd is omdat Vera hier een baan heeft gevonden als postdoc. Dit is een vervolgstap in de academische wereld nadat je een PhD af hebt gerond. Vera doet hier onderzoek naar nematoden. Om het simpel te houden: wormpjes in planten :P. Ze doet haar werk heel erg goed, want ze heeft zelfs een beurs binenn weten te slepen om haar eigen onderzoek te kunnen financieren.
Bart werkt bij hetzelfde bedrijf waar hij in Nederland ook werkte. Het was erg handig dat hij overgeplaatst kon worden (al had dat wel enige bureaucratische rompslomp met zich meegebracht...). Bart werkt in een grotere stad verderop: Sacramento. Wij kenden deze stad niet van te voren, maar dit is de hoofdstad van California.
Exploring De eerste week dat we in Amerika waren, was Vart nog gewoon aan het werk. Tijd voor ons om de omgeving te ontdekken. De eerste dag besloten we meteen de benen flink te strekken met een hike in de heuvels. Prachtige groene heuvels, maar schijn bedriegt: al snel zouden ze geel worden voor de rest van het jaar...

Later in de week gingen we met Bart mee naar Sacramento. Zo konden we zien in wat voor grote kantoor toren hij werkt (net zoals in films: een pand met grote deuren, een grote hal, en allemaal werknemers die met een takeaway coffee binnenkomen en de lift naar hun verdieping pakken). Terwijl Bart aan het werk was, gingen wij even de stad ontdekken. Ondanks dat Sacramento de hoofstad van California is, is het geen hele grote stad. We konden makkelijk te voet alle highlights bekijken. Zo is er nog een old town, met oude cowboy-achtige gebouwen, en het Capitool waar Arnold Schwarzenegger vroeger als gouverneur met de helikopter naartoe vloog voor werk.
Cowboys en cyber trucks in Sacramento.
Arnold's Capitool en een typisch Amerikaanse schoolbus.
Iedereen heeft vast wel wat ideeƫn over Amerika, gevormd door de films en series die we kijken. Het was grappig om hier best veel herkenning te vinden. De gele schoolbussen, de vierkante stratenplannen, politieagenten op mountainbikes (a la 21 Jump Street)... Maar ook andere, minder leuk dingen, werden hier bevestigd: er zijn veel dakloze mensen in Amerika. Ik weet niet of het er meer dan in Europa of NZ zijn, maar ze zijn wel veel zichtbaarder. Je ziet ze bijna in elke straat wel. Er was zelfs een park in Sacramento waar letterlijk Ʃlk bankje bezet was door een dakloos iemand. Dat was toch wel confronterend om te zien.
Vera's lab Tenslotte zijn we deze eerste week nog bij Vera op bezoek geweest in haar lab. Hier werkt ze samen met wat andere collega-onderzoekers. We kregen een rondleiding door het lab en de kassen, en Vera vertelde het een en ander over haar onderzoek. Uiteraard in Jip en Janneke taal voor ons :P.
Deze kassen kunnen flink heet worden in de Californische zomer!
We kregen niet alleen een inkijkje in Vera's onderzoek, maar ook in de verschillen tussen deze uni en die in Wageningen. Ondanks dat het twee goede universiteiten in Westerse landen zijn, hebben we kunnen concluderen dat Wageningen echt wel een mooie, high-tech campus met hoogwaardige voorzieningen en protocollen heeft. Daar mogen we dan wel weer een beetje trots op zijn :).
Er valt zoveel te vertellen over onze Amerika trip dat de blog uiteindelijk best globaal is gebleven. Hierbij nog beknopt wat andere dingen die we de eerste week beleefd, gezien of geleerd hebben:
Super veel raar, ultrabewerkt voedsel in de Walmart.
Geen morbide obese mensen in rijdende winkelkarren gezien in de Walmart.
Vart heeft een privƩzwembad bij hun appartementencomplex. Nog wel een beetje te koud voor mij.
Het zwembad is wel nodig in de zomer: dan kan het makkelijk 40C worden in Davis.
Zeer veel Amerikaanse vlaggen en merchandise te koop.
Het is hier normaal om fooi te betalen in horeca, maar soms serveren ze je gewoon in kartonnen bekers vanuit een grote thermoskan?!
Zelfs in de progressieve staat California wordt er nog veel gewerkt met wegwerpplastic.
Nu we na deze eerste week bekend waren met de American way of life, werd het tijd voor de roadtrip met z'n viertjes! Vart had een mooie vakantie uitgestippeld langs allerlei nationale parken in Nevada, Utah en Arizona. Een heel vet avontuur waar ik jullie de volgende keer over vertel!




Kijk uit naar het vervolg, liefs mem