top of page

Terugblik: 3 jaar Lumsden

  • 12 feb
  • 4 minuten om te lezen

Levenservaring Als je verhuist van het centrum van Apeldoorn naar een landelijk dorpje met 500 inwoners, dan moet dat wel een leerzame ervaring worden. En of dat het was! Drie jaar later zijn we heel wat levenservaring rijker. Het was niet altijd even makkelijk om zo afgelegen te wonen, maar wel heel interessant om de dynamiek van zo'n kleine community te ontdekken.

In deze blog doe ik een terugblik op de afgelopen drie jaar in ons dorpje Lumsden en alles wat we van deze ervaring geleerd hebben! Net als mijn terugblik na één jaar NZ, zal ik de blog opleuken met wat nooit eerder vertoonde beelden ;-).


Iedereen doet ertoe In een klein dorpje zijn natuurlijk minder voorzieningen aanwezig, en dat betekent dat je meer op elkaar aangewezen bent. Samen moet je er het beste van maken. Het maakt dan ook niet uit of je advocaat, huisarts, boer of schoonmaker bent: iedereen draagt op eigen wijze zijn steentje bij en er is dan ook veel minder verschil in "aanzien" in de community. Of je nou een spiksplinternieuwe elektrische wagen rijdt of een oud afdankertje, het maakt niet uit. En mocht je dan pech hebben met je wagen, dan helpt men elkaar. Dat is toch iets wat je in het centrum van een grote stad tegenwoordig minder ervaart. Een mooie en belangrijke les om mee te nemen!


Uit eten met een touw om je broek of naar het café met geitenwollen sokken? Why not! PS: Harmen had wel een trui aan.


Ook is het handig in zo'n klein dorp dat iedereen elkaar kent. (Mocht je niet lekker in de groep liggen dan kan dit uiteraard tegen je werken :P). Mocht je iets nodig hebben, dan weet je altijd wel bij wie je moet zijn, en anders weet je buurman het wel. Dat is toch makkelijker dan eerst op Google een bedrijf uit te moeten kiezen op basis van reviews etc.


Minder regeltjes

In een afgelegen dorp is er ook minder overheid/bureaucratie/controle/regeltjes. Of alles wat er uitgespookt wordt nou een goed idee of legaal is, dat laat ik in het midden. Maar soms kan het wel een verademing zijn dat er niet overal een pietluttig regeltje voor is.


De mensen van het aankondigingsbord nemen het ook allemaal niet zo serieus.
De mensen van het aankondigingsbord nemen het ook allemaal niet zo serieus.

Een ander grappig voorbeeld om te illustreren dat dingen hier soms net wat makkelijker kunnen gaan dan in Nederland, komt van de bibliothecaresse. Eind vorig jaar liep ze met een inschrijflijst van deur tot deur om te inventariseren wie er interesse zou hebben in een Italiaans restaurant in Lumsden. Ik dacht dat ze als carrièreswitch een restaurant in het dorp zou openen. Maar wat blijkt? Ze opende het bij zichzelf in huis! Aan het begin van de week mailt ze alle geïnteresseerden het menu, en de eerste twaalf mensen die een plaats reserveren kunnen dan op zaterdag langskomen. De bibliothecaresse staat dan lekker in haar keuken te koken terwijl ze voor haar gasten in de woonkamer wat tafeltjes en stoelen heeft neergezet. Of in ons geval, in de gang :P.


Only in Lumsden: uit eten in de gang van de lokale bibliothecaresse.
Only in Lumsden: uit eten in de gang van de lokale bibliothecaresse.

Je kunt in dit "restaurant" kraanwater krijgen. Wil je iets anders drinken, zoals alcohol? Dan moet je dit zelf van thuis meenemen. Zo ontstonden er situaties waarbij iemand halverwege de avond even naar huis liep om een tweede fles wijn op te halen, haha.


Minder duurzaamheid Een verschil met ons leven in Nederland, wat ik persoonlijk wel jammer heb gevonden, is dat duurzaamheid in dit zuidelijke deel van NZ echt niet belangrijk is. Waar ik in Nederland werkte voor een bedrijf wat enkel bezig is met duurzaamheid, kwam ik hier in een gebied terecht waar borden langs de snelweg staan waarop staat dat klimaatverandering een hoax is. Als je niet elke dag vlees eet word je aangekeken als gekke vegetariër en iedereen rijdt in een dieselslurpende pick up truck, ook als je nooit van het asfalt af gaat.


De tegenhanger van de Nederlandse week zonder vlees.
De tegenhanger van de Nederlandse week zonder vlees.

Daarnaast is enkel glas nog super normaal hier, de huizen zijn zo slecht geïsoleerd! Het wordt in de winter hartstikke koud in huis en je bent aan het stoken voor de vogeltjes, maar niemand die zich ook maar iets bekommert om isolatie. Nieuwe huizen krijgen ondertussen al wel dubbel glas, maar dat is nog steeds een verschil met Nederland waar triple glas al normaal begint te worden. En dan nog iets opvallends: batterijen worden zelfs in de gewone prullenbak gegooid! Het was soms gewoon frustrerend, als je zelf graag je best wil doen voor het klimaat, om dan te zien hoe hele gemeenschappen nog doorgaan alsof het allemaal niets uitmaakt.


The mountains are calling Ik zal het verhaal afsluiten met een positieve ervaring. Hier in NZ hebben we echt de bergen ontdekt (dat had in Nederland ook niet echt gekund :P). We woonden dichtbij genoeg om op een vrije dag een bergtop te bewandelen en dat hebben we dan ook veel gedaan. We hebben zoveel mooie plekken gezien en prachtige uitzichten meegemaakt. Daarnaast is het ook altijd een lekker sportieve uitdaging, omdat we altijd goed het tempo erin houden. Door de jaren heen hebben we ook gemerkt dat we steeds moeilijkere hikes aan kunnen. Langer, steiler, moeilijker te begaan. We blijven onszelf uitdagen en er is nog genoeg te ontdekken. Hoe onze bevriende berggids het eens mooi verwoordde: in NZ heb je 100 lifetimes aan beklimmingen.


Je moet er soms wat moeite voor doen, maar dan heb je ook wat.
Je moet er soms wat moeite voor doen, maar dan heb je ook wat.

Het is goed geweest Ondanks best veel goede ervaringen ervaringen uit Lumsden, was het wel echt goed voor ons om er na drie jaar te vertrekken. We hebben er een goede tijd gehad, maar voor onze levensstijl (sportief en ondernemend) heeft het dorp niet genoeg te bieden. Dat heeft zich ook echt wel meerdere malen geuit in frustratie: leuke (sport)clubs uitproberen waarbij een uur heen én terug rijden toch te veel zijn tol eiste, of leuke dinner dates met vrienden die vroeg of laat altijd in farm talk uitmondden. Het is tijd voor een bruisende stad, waar er zoveel te beleven valt dat we niet meer kunnen kiezen en waar we onze horizon kunnen verbreden door mensen van allerlei culturen en achtergronden. We hebben er zin in!


Deze foto wilde ik jullie niet onthouden, om even aan te geven hoe sloom het internet tegenwoordig ook nog kan zijn :P.
Deze foto wilde ik jullie niet onthouden, om even aan te geven hoe sloom het internet tegenwoordig ook nog kan zijn :P.



 
 
 

1 opmerking


Jetske Hilt
Jetske Hilt
12 feb

Hi, wat een goed geschreven verhaal, je cursus werpt zijn vruchten af! Leuk al die nieuw " weetjes" en anekdotes 😍😘

Like

©2026 by SIGGY EXPLORES

bottom of page