Op autojacht

Onmisbaar

Of je er nou fan van bent of niet, in Nederland hebben we een uitgebreid systeem voor openbaar vervoer. Treinen, trams, bussen, metro’s, taxi’s. Misschien denk je nu: “bij ons in de Achterhoek valt dat best wel tegen”. Of: “hier komt de trein maar twee keer per uur langs”. Kom dan maar eens naar Nieuw-Zeeland! Op het hele Zuidereiland is er geen enkel openbaar treinspoor meer in gebruik. De bus komt je alleen ophalen wanneer je deze 48 uur van tevoren boekt, en rijdt dan maar één keer. Dat betekent dus ook dat je niet op dezelfde dag met je bus terug kunt. In enkele steden heb je wel wat bussen rondrijden, maar die beperken zich tot die stad.

Kortom: een auto in Nieuw-Zeeland is onmisbaar. Op zich wonen wij maar 5.8 kilometer van de supermarkt (dat is voor hier nog relatief dichtbij), maar om elke keer nou 12 kilometer te fietsen voor een pak rijst maakt je ook geen gelukkiger mens. Daarom wisten we in Nederland al dat we zo snel mogelijk een auto moesten hebben. We hadden daar al op wat websites gekeken maar zeker met het tijdsverschil ben je dan best beperkt in onderhandelingen.

Gierige Hollanders

Om gericht te zoeken hadden we samen een budget voor de auto in gedachten. En in Nederland kun je daar makkelijk een auto voor vinden, je zou zelfs ruime keuze hebben. Voor dat budget konden we online echter niets vinden. Geen probleem dachten we, dan zoeken we gewoon bij een particulier via Facebookgroepen.

Jep, nog steeds geen internet. Dus elke keer als we op autojacht gingen moest dat wel in het café met een lekker taartje erbij.

Particulieren verkopen hier ook een hoop troep, dus besloten we om naar Invercargill te gaan. Hier zijn de meeste autogarages te vinden (it’s in the name 😊). Al deze dealers zitten aan één lange rechte straat, we konden ze dus makkelijk allemaal langs gaan. Maar ook hier konden we voor ons budget in de hele stad maar drie(!) auto’s vinden. Bij het opstellen van ons budget waren we een beetje vergeten dat wij in Nederland vlakbij autolanden als Duitsland en Frankrijk wonen, maar dat alle auto’s hier geïmporteerd moeten worden. Er zijn dus niet alleen minder auto’s hier, ze zijn ook duurder. Alle dealers zullen wel gedacht hebben dat wij typisch gierige Hollanders waren, maar we hadden gewoon een te Europees referentiekader. Omdat je budget verdubbelen ook meteen weer zo’n grote beslissing is, gingen we maar gewoon naar huis. Zonder auto en zonder nieuw plan.

Een auto met een olielek

De volgende dag zijn we nog wel met goede moed naar Gore gegaan. Hier zijn ook nog enkele autogarages. De eerste waar we langskwamen had wel een auto staan maar die kwam niet door de schoonheidskeuring heen. Toen we vertelden waar we naar zochten, vertelde de verkoper dat hij nog wat had staan in een garage verderop. Een auto waarvan ze momenteel een olielek aan het repareren zijn, maar daarna zou die klaar voor verkoop zijn. En dat voor maar ietsje meer dan ons budget!

Wanneer mensen hier soms snel beginnen te praten volg ik het Engels nog niet helemaal goed, en voor ik het wist zat ik bij de beste man achterin zijn pick-up auto op weg naar geen idee. Als dit ergens in de jungle gebeurt zou je denken dat je ontvoerd wordt, maar hier is het gewoon Nieuw-Zeelandse vriendelijkheid. We mochten in de garage de auto bekijken en waren best tevreden (dat is het meeste wat je hier kunt krijgen voor ons Hollandse budget).

We spraken af dat we een week later een proefrit zouden komen maken, en als het dan beviel konden we hem meteen meenemen.

Een week later

We belden de verkoper om te vragen hoe laat we konden langskomen voor de proefrit, maar we kregen te horen dat de auto nog niet helemaal klaar was. De monteur had opeens een bruiloft en daardoor liepen de werkzaamheden uit. Op zich is dat niet erg natuurlijk, behalve dat een auto hier dus onmisbaar is. Dat begreep de vriendelijke verkoper gelukkig ook en daarom stelde hij voor dat we de auto later die week in de avond mochten komen bekijken. Hij zou speciaal voor ons de garage open doen. Dat is dan weer die Nieuw-Zeelandse vriendelijkheid 😊.

Proefrit

En zo gingen we op een avond naar Gore voor een proefrit. Toen we aankwamen stond de auto al klaar dus konden we hem even rustig bekijken. Ook het rijden ging prima, en omdat we nu toch niet al te kieskeurig kunnen zijn besloten we maar om de auto te kopen. Het zou alleen niet bij het totaalplaatje passen als dat meteen goed ging. De site van de bank lag eruit en de pinterminal deed het ook niet. We konden niet betalen. En omdat we geen Nieuw-Zeelands rijbewijs hebben, konden we de auto ook nog niet op onze naam laten schrijven. Met onze lieve lachjes vertrouwde de verkoper ons de auto toe om alvast mee te nemen, en volgende week te komen betalen. En dat terwijl de auto zelfs nog op zijn naam stond!

Onze nieuwe auto: een Subaru Outback. Je ziet ze hier heel veel rijden dus deze auto helpt goed mee bij ons inburgeringsproces.

Uiteindelijk deed de website het alsnog dus hebben we de auto netjes betaald. Op naam zetten kunnen we zelf via internet doen met een paspoort. Eind goed, al goed! Ter afsluiting nog een paar feitjes over onze auto:

- Het hele systeem van de auto is in het Japans.

- Twee seconden na verkoop vertelde de verkoper dat dit model de meest gestolen auto in Nieuw-Zeeland is.

- Er zit geen cd in de auto maar toch staat het album van Taylor Swift op repeat. Niemand weet waar ze vandaan komt.